Ratowanie „zepsutych” projektów, projekty „trudne”

 

 

 

1.      Ratowanie „zepsutych” projektów

 

Powszechnie znaną prawdą jest że wykonanie każdego projektu informatycznego powinno składać się z 4 podstawowych faz: projektowania, wykonania, fazy testów i poprawek, oraz wdrożenia. Niestety w codziennej praktyce nawet bardzo poważne i duże firmy całkowicie lekceważą fazę projektową nakazując programistom jak najszybsze rozpoczęcie kodowania. Efektem tego podejścia, ale także braku dyscypliny i jednolitej formy tworzenia kodu są projekty „zepsute”. Przez „zepsuty” projekt rozumiemy taki, nad którym jego wykonawcy utracili w praktyce kontrolę, czyli nie są w stanie wprowadzić do niego prostych poprawek ze względu na zawiłość struktury, nieczytelność kodu, brak umiejętności, lub z jakichkolwiek innych względów. Zwykle zleceniodawca orientuje się w wystąpieniu tego typu krytycznej sytuacji nie wcześniej niż tuż przed planowanym terminem odbioru systemu. W takich sytuacjach firma MP2 jest skłonna przejąć odpowiedzialność za wykonanie i zamknięcie projektu (decyzja zostaje podjęta na podstawie analizy skali problemu dokonanej przez naszych specjalistów). W trakcie swego istnienia MP2 wykonywała tego typu zlecenia, z których wszystkie zakończyły się sukcesem i uratowaniem projektu. Niestety ze względu na obowiązek zachowania poufności, nie jest możliwe podanie dokładniejszych informacji o projektach tego rodzaju, które zostały wykonane w przeszłości.

 

 

 

2.      Wykonanie projektów „trudnych”

 

Istnieją sytuacje, w których konieczne jest wykonanie systemu, lub jego fragmentu, który ma posiadać określoną, znaną funkcjonalność, ale nie istnieje dostęp do właściwej dokumentacji. Może się również zdarzyć konieczność wykonania systemu, który ma posiadać typową funkcjonalność, ale trudną do wykonania z powodu nietypowych warunków jej działania (takim warunkiem może być na przykład wymóg dostępności określonych danych dla 2 milionów użytkowników w tym samym momencie czasu).

Przykładem projektu „trudnego” jest fragment większego systemu zapisujący i odczytujący informacje przechowywane w magazynie chronionym w celu wymiany hasła w programie Microsoft Outlook bez udziału użytkownika. W normalnych warunkach nie jest to możliwe, ponieważ firma Microsoft nie udostępnia żadnej dokumentacji dotyczącej programistycznych implementacji dostępu do magazynu chronionego. W związku z tym faktem wykonanie projektu wymagało w pierwszej kolejności określenia sposobu przechowywania haseł przez program Microsoft Outlook, następnie dokonanie rozpoznania jak wygląda komunikacja z magazynem chronionym metodą inżynierii wstecznej (ang. reverse engineering), oraz zastosowanie zdobytej wiedzy do rozwiązania problemu.

 

 
 
Copyright © 2009 MP2 s.c. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Korzystanie z niniejszej strony internetowej oznacza zgodę na Warunki użytkowania